Gi-deklara sa United Nations ang kalibutan nga anaa sa “global state of water bankruptcy,” usa ka seryosong pahimangno nga ang tubig sa daghang rehiyon sa kalibutan nagkawala na sa mas paspas nga rate kaysa sa kapasidad sa kalikopan nga makapuli niini.
Sumala sa bag-ong report sa UN University Institute for Water, Environment and Health, ang kalibutan dili na lang kinahanglan itawag ang kahimtang nga “water stress” o “water crisis,” kundili usa ka mas lapad ug delikadong global water bankruptcy. Ang mga sapa, lawa, ug aquifers, mga imbakan sa tubig sa ilawom sa yuta, nagkawala sa punto nga lisod na kini mabalik sa natural nga estado.
Gibutyag sa pagtuon nga ang sobra nga paggamit sa tubig, polusyon, kadaut sa kalikupan, ug climate change maoy nag-unang hinungdan sa pagkaubos sa mga water systems. Ang wetlands sa kalibutan misamot sa pagkawala, mga 410 million ektarya, halos kadak-on sa European Union, ang nawala sa milabay nga lima ka dekada.
Usa pa sa seryosong timailhan mao ang pagkaubos sa tubig-ilalom sa yuta, diin hapit 70 porsyento sa mga aquifers nga gigamit para sa ilimnong tubig ug irigasyon nagpakita og grabe nga kakulang. Dugang pa, ang climate change nakaapekto sa pagkatunaw sa yelo, nga misangpot sa pagkawala sa kapin 30 porsyento sa glacial ice sukad 1970, ug sa seasonal meltwater nga gisaligan sa gatosan ka milyon nga tawo sa ilang pang-adlaw-adlaw nga panginahanglan.
Bisan pa man sa kahadlok sa global water bankruptcy, giila sa pipila ka syentista nga positibo ang paghatag og global attention sa isyu. Apan nagpasidaan usab sila nga ang lokal nga aksyon ug progreso mahimong mabalewala kung dili planohon ug suportahan ang mga programa aron mahatagan og solusyon ang kakulang sa tubig sa mga komunidad.
Kini nga deklarasyon usa ka seryoso nga pahimangno sa tibuok kalibutan nga kinahanglan og koordinado ug sustainable nga aksyon aron mapadayon ang tubig alang sa umaabot nga henerasyon.
